Kung-fu (z jęz. chiń. Gōngfu, fonet. Kung Fu) oznacza "osiągnięcie czegoś przez ciężką i wytrwałą pracę". Kung-fu jest na Zachodzie . W tradycyjnej chińskiej mowie Kung-fu jest określeniem dla sztuk walki w szczególności wyraża gotowość, do której się dochodzi przez wytężoną pracę. Może się to odnosić zarówno do walki jak i innych dziedzin życia (dosłownie każdej innej czynności). Tradycyjnym zbiorem pojęć wszystkich chińskich sztuk walki jest Wushu.

W latach 70. XX wieku Kung-fu zostało spopularyzowane (najpierw w USA) przez Bruce'a Lee (np. filmy Droga smoka, Wejście smoka, Wściekłe pięści). Oprócz wielu filmów fabularnych nakręcono również serial telewizyjny pod tytułem Kung-fu. Nawet w Chinach pojęcie to zaczynało mieć coraz więcej znaczeń. Z czasem trudno było oddzielić sztuki walki od sportów walki a słowo Shaolin-Gongfu(Gōngfu) (Szaolin Kung-fu) używano jako sztuki walki klasztoru Shaolin.

Taisha Abelar pisze, że "Kung-fu jest przedsięwzięciem człowieka, aby przez nieustający, ciężki wysiłek dążyć do doskonałości.[...] Wszystko, co czynimy, wszystkie nasze czyny, wyrażają nasze wewnętrzne usposobienie.[...] Jeżeli doskonalimy nasze postępowanie i działania, doskonalimy samych siebie".

W tym znaczeniu Kung-fu jest pracą nad własną osobą, poprzez konsekwentne dążenie do doskonałości. Tutaj pojęcie to przypomina używane w tradycyjnej japońskiej sztuce słowo Dō ("droga").